Toon zit in zijn kinderstoel. Ik sta aan de vaatwasser. Els zit in een vergadering. Bijna wekelijks heeft Els op donderdagvoormiddag een vergadering op het werk. De curriculumraad. Naarmate de voormiddag vordert, en het tijdstip waarop ik Els terugverwacht nadert, plaats ik soms nog een effor-ke om ons huis er netjes te laten uitzien. Niet zelden is het namelijk nog een puinhoop. Ik pas dan de techniek toe van perception-driven cleaning. Wezenlijk onderdeel van deze techniek bestaat erin even uit de op te ruimen ruimte te gaan en dan terug binnen te komen. Perception-driven cleaning is erop gericht om die zaken eerst op te ruimen die het meest in het oog springen. Het is een effectieve techniek in bovengenoemd scenario, en behoort samen met nog enkele complementaire technieken deel uit van onze poets-toolset. Als het aanrecht de toets van het perception-driven cleaning doorstaat, is het tijd om de vaatwasser leeg te maken. Wannes speelt ondertussen zelfstandig met de Duploblokken. Toon vereist nog speciale zorgen, om hem ervan te weerhouden de flessen sterke drank uit de barkast te halen en tegen de vloer te slaan. Ik zet hem bij me in de keuken en geef hem een plastieken Ikeabord uit de vaatwasser. Hij is de koning te rijk.

Ik ben bij de lade van de glazen gekomen. Toon ziet dat ik een glas uit de vaatwasser neem. Opgewonden roept hij “Mama! Mama! Mama!”

Mama, dat is Els. Toch?

Wel, het is niet zo eenduidig wat Toon bedoelt als hij “mama” zegt. Meestal doet hij dat als Els hem pakt of bij hem in de buurt komt. Ongeacht of hij wil drinken. Maar “mama” betekent de laatste tijd ook regelmatig “ik wil drinken”. Meer bepaald drinkt Toon de laatste tijd ook graag een glas lekker fris water uit de kraan. Enkele weken terug lag de efficiëntie daarbij nog niet zo hoog, en was een slabbetje geen overbodige luxe: er belandde meer water in de coulissen dan in zijn buikje. Maar hij maakt gestaag vooruitgang.

Eigenlijk is het niet verwonderlijk dat Toon “mama” zegt als hij wil drinken. Want mama, dat is toch in belangrijke mate drinken. En wel aan de borst.

[Wij zijn fervente voorstander van mamamelk. De voordelen van borstvoeding op lichamelijk en psychologisch vlak voor moeder en kind zijn onmiskenbaar en talrijk. Bovendien is zogen een van de meest elementaire onderdelen van ons biologisch mens-zijn. In die zin zou je kunnen stellen dat het deel uit maakt van de fundamentele rechten van de baby om aan de borst te mogen drinken. Alleen jammer dat onze samenleving daar niet altijd even voor openstaat.]

Drinken dat is dus mama voor Toon. Hij drinkt dan ook nog steeds voornamelijk bij Els aan de borst. Dag en nacht.

Ik begrijp wat hij wil, en vul het glas met water. Hij is razend enthousiast als ik het hem aanbied, en drinkt met volle teugjes.

Deze bijdrage werd gepost door pieter op vrijdag, 23 april 2010 om 22:53 en is ondergebracht onder de rubriek website. Eventuele reacties kan je opvolgen via de RSS 2.0 feed. Indien je dat wil, mag je steeds een reactie achterlaten op dit bericht.