Het is moeilijk kiezen: de plooifiets is zeker het meest flexibel, je kan er de bus mee op, of terug naar huis liften met een Veltlid uit de buurt. Maar de tijd dringt, en de gewone fiets is toch een beetje sneller. Of met de wagen… dat is zeker het snelst. Maar neen, dat kan ik niet maken. Toch niet om naar een bijeenkomst van Velt te gaan. Dus wordt het de gewone fiets, en het is verbazingwekkend hoe snel je van Boxbergheide naar het Heempark kan fietsen.

Bestemming is een informatieavond van Velt over koken met seitan en tofu, en over het bier van Jessenhofke. Velt Genk is de lokale afdeling van de Vereniging voor ecologisch leven en tuinieren, een vereniging waar wij al jaren lid van zijn, en waarvan de principes zeer nauw aansluiten bij onze levensvisie en -wijze. In Genk bestaat de afdeling voornamelijk op mensen die Abraham reeds hebben gezien, en die zich precies eerder toespitsen op ecologisch tuinieren, met goede smaak wel te verstaan. De infoavond gaat dus de culinaire toer op.

Twee Limburgse producenten van ecologische producten voor de goede smaak stellen zich aan ons voor, en — niet onbelangrijk — laten ons proeven van hun aanbod. Jessenhofke is een kleinschalige brouwerij van biologische bieren. Maya is een ambachtelijke maker van Seitan en Tofu. Het verband tussen bier en vleesvervangers is je misschien niet meteen duidelijk, maar beide producenten hebben elkaar wel degelijk gevonden. Jessenhofke heeft een bier dat wordt gebrouwen uit een afvalproduct (tarwehoudend water) van de seitanproductie bij Maya: Jessenhofke Maya.

Na een inleidend woordje over Seitan en Tofu wordt het plots duidelijk dat vanavond het nuttige aan het aangename wordt gekoppeld: degustatie. Ook hier vinden beide producten elkaar. Onder begeleiding van de Jessenhofke Maya, Jessenhofke Bruin en Jessenhofke Trippel worden een zestal gerechten gepresenteerd op basis van seitan en tofu. We mogen niet alleen proeven, maar ook aan het fornuis een kijkje nemen naar hoe de geut Soja-olie in de wok terecht komt…

Passeren de revu: wrap met sojakaas en pesto, pasta met gemarineerde tofu en courget in een sojasausje, seitanstoverij, wok met gefrituurde seitan, asperge en spinazie uit de tuin van enkele Veltleden en tenslotte paprika gevuld met sojagehakt. Een gevarieerde zesgangendiner vergezeld van een fris biertje, en met als saus enkele interessante gesprekken over diverse aspecten van ecologisch tuinieren.

Hamvraag — merk de dierlijke oorsprong van het woord — is: was het wel lekker, de vleesvervangers? Ik moet zeggen dat ik lekkere gerechten geproefd heb. Het woord vleesvervanger zeg echter veel: tofu of seitan wordt niet bekeken als een oorspronkelijk product met zijn eigen eigenschappen, maar als een vervanger van iets anders, namelijk vlees. Een moeilijke opdracht, ook gezien dit vooroordeel. Waar voor een vleeseter een lekker stukje vlees op zich kan staan, moeten seitan en tofu het toch hebben van de — know-how van de — bereiding. Een test die zij naar mijn mening glansrijk hebben doorstaan.

Deze bijdrage werd gepost door pieter op woensdag, 26 mei 2010 om 00:36 en is ondergebracht onder de rubriek ecologie, kokeneten. Eventuele reacties kan je opvolgen via de RSS 2.0 feed. Indien je dat wil, mag je steeds een reactie achterlaten op dit bericht.