Afgelopen zondag hebben we deelgenomen aan de Big Jump. Om 15u zijn er over heel Europa duizenden mensen tegelijkertijd in rivieren gesprongen om te ijveren voor levende rivieren. Wij (Wannes en papa) sprongen in de Maas te Stokkem. Naast een geëngageerde actie is het vooral een lekkere duik geworden want het was prachtig zomerweer.

Daarna trokken we de Maas over naar Nederland, aangetrokken door de WK gekte. Toen wisten we nog niet dat we eigenlijk de ramptoerist gingen uithangen. Eerst richting Thorn, het pittoreske witte dorpje met een voortreffelijke crèmerie.

Later spoedden we ons naar Maastricht, om de massa en het grote scherm te zien. Ik dropte Els en Wannes en Toon en trok op zoek naar een parkeerplaats. Geen sinecure want wij waren niet de enige die in Maastricht de WK-finale tussen Nederland en Spanje wilden volgen. We vonden elkaar terug aan het Vrijthof, waar de grootste massa bijeenstroomde. Overal oranje. Maar ook veel Belgen, Fransen en Duitsers, al dan niet met ditto shirt. Overal TV-schermen. Na de aftrap maken we er een stadswandeling van, afgewisseld met flarden voetbal. Het is vrijwel onmogelijk om aan eten te raken, of aan water. Uiteindelijk krijgen we drie loempia’s van een vriendelijke Franse jongeling en laten we ons flesje frisdrank bijvullen aan een B&B. Die mensen kwamen eigenlijk voor André Rieu, maar die heeft moeten schuiven voor het WK en mocht vroeger op de dag het voorprogramma spelen.

Enfin, voetbal dus. We waren gekomen in de hoop dat Nederland zou winnen. We hebben namelijk wel een boontje voor ons buurland, maar vooral wilden we de uitgelaten vreugde delen.

Nou moe, dat viel hartstikke tegen… En eens het lot beslecht was, trok het volk massaal weg. We hebben dus eventjes staan aanschuiven alvorens we de stad uit waren.

Deze bijdrage werd gepost door pieter op zondag, 18 juli 2010 om 02:17 en is ondergebracht onder de rubriek Zonder rubriek. Eventuele reacties kan je opvolgen via de RSS 2.0 feed. Indien je dat wil, mag je steeds een reactie achterlaten op dit bericht.